Rozbudowa i modernizacja Oczyszczalni Ścieków „Czajka” w Warszawie (z układem przesyłowym i spalarnią osadów)

Rozbudowa i modernizacja oczyszczalni ścieków „Czajka” na warszawskiej Białołęce była jedną z największych komunalnych ekoinwestycji w Polsce, współfinansowaną ze środków Unii Europejskiej. Umowę na rozbudowę i unowocześnienie zakładu zawarto w styczniu 2008 r., a głównym wykonawcą została spółka Warbud; rozbudowa zakończyła się w 2012 r. Przedsięwzięcie objęło w praktyce trzy powiązane inwestycje: budowę dużej, nowoczesnej oczyszczalni w miejscu starej, budowę Stacji Termicznej Utylizacji Osadów Ściekowych (spalarnia osadów, technologia spalania w złożu fluidalnym) oraz układ przesyłowy ścieków z lewobrzeżnej Warszawy — w tym wydrążony ok. 10 m pod dnem Wisły tunel o długości 1,3 km i średnicy 4,5 m, w którym poprowadzono dwa kolektory (podstawowy i rezerwowy) o średnicy 1,60 m każdy. Koszt rozbudowy oczyszczalni, budowy zakładu spalania osadów oraz ułożenia systemu rur wyniósł ok. 3,7 mld zł (według stanu na październik 2012 r. podawano łącznie 3,1 mld zł), z czego ponad 1,4 mld zł pochodziło ze środków unijnych. Od czerwca 2012 r. „Czajka” oczyszcza ścieki z obu brzegów Wisły. Rozbudowany zakład zajmuje 52,7 ha i może przyjąć ok. 435 tys. m³ ścieków na dobę, co czyni go największą oczyszczalnią ścieków w Polsce; jest częścią Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w m.st. Warszawie. W dniach 27–28 sierpnia 2019 r. oraz ponownie 29 sierpnia 2020 r. doszło do awarii kolektorów w tunelu pod Wisłą, co wymusiło czasowy zrzut nieoczyszczonych ścieków do rzeki — są to jednak incydenty eksploatacyjne po zakończeniu inwestycji.