Pierwsza modernizacja linii kolejowej E20 na odcinku Warszawa – Poznań – Kunowice (PHARE/ISPA/EBI, 160 km/h)

Pierwsza kompleksowa modernizacja magistrali kolejowej E20 (linia nr 3) na ciągu Warszawa – Poznań – Kunowice, stanowiącym polską część II Paneuropejskiego Korytarza Transportowego (Berlin – Warszawa – Moskwa). Celem prac prowadzonych w latach 1998–2007 było dostosowanie parametrów linii do standardów unijnych oraz wymogów umów AGC i AGTC, które umożliwiły jazdę pociągów pasażerskich z prędkością 160 km/h, a towarowych 120 km/h z naciskiem na oś 225 kN. Zakres obejmował m.in. wymianę szyn i podkładów, modernizację sieci trakcyjnej, przejazdów kolejowo-drogowych, obiektów inżynieryjnych oraz urządzeń łączności i sterowania ruchem kolejowym. Źródłami finansowania były program Phare, kredyt Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI), Fundusz Spójności (ISPA/FS), budżet państwa oraz środki własne kolei. Program realizowano etapami: przygraniczny odcinek Rzepin – Granica Państwa (15 km) modernizowano w latach 2000–2007, a zasadnicze prace zakończono w czerwcu 2004 r. (wartość projektu ok. 24,2 mln €, koszty kwalifikowane zatwierdzone przez KE 23 033 384 €; 75% Fundusz Spójności, 25% budżet państwa); dokończenie modernizacji odcinka Warszawa Zachodnia – Rzepin („E20 – pozostałe roboty”) realizowano od grudnia 2004 do października 2007 r. (ok. 3,45 mln €); modernizację Poznańskiego Węzła Kolejowego (21 km, Swarzędz – Poznań Junikowo) prowadzono w latach 2003–2009 w ramach siedmiu kontraktów. Pierwsza modernizacja nie objęła części stacji i obiektów pominiętych w pracach z lat 1993–2001 – uzupełniła je dopiero druga modernizacja odcinka Sochaczew – Swarzędz (CEF, 2017–2023), ujęta jako odrębny rekord. Program nie ma jednej skonsolidowanej kwoty całkowitej.